wino zrodzone z pasji

partner center to 3 dekady pasji i doświadczenia

o nas

 

Etykiety wina to nie tylko wizytówka ale przede wszystkim identyfikator, który niczym drogowskaz ma nas przeprowadzić przez kręte winiarskie ścieżki na półkach sklepowych. Poniżej zamieszczamy kilka wskazówek, jak odczytać enigmatyczne skróty umieszczane przez producentów. Niewątpliwie przydatna ciekawostka, dzięki której jesteśmy wstanie uniknąć nietrafionych zakupów lub jeszcze lepiej wyłuskać prawdziwą winną perłę w okazyjnej cenie.

Główne elementy etykiety

1. Nazwa wina – może to być zarówno nazwą własną lub domu winiarskiego, apelacji lub też szczepu, z którego wino jest wykreowane

2. Nazwa producenta

3. Zastrzeżone miejsce pochodzenia wina – apelacja, skróty informujące o poziomie kontrolowanej jakości w danym regionie
A. wina apelacyjne (wina spełniające wszystkie normy określone szczegółowo w prawie winiarskim danego kraju i regionu, a dotyczą uprawy winorośli, bardzo ściśle określonego miejsca upraw, konkretnych odmian, z których można robić wino, wydajności z hektara, nasadzeń i sposobu winifikacji).

  • AOC - Appellation d'origine Contrze – wina francuskie
  • DOC(G)- Denominazione di Origine Controllata (e Garantita) – wina włoskie
  • QmP - Qualitatswein mit Pradikatt – wina niemieckie
  • DO(Ca): Denominación de Origen (Calificada) – wina hiszpańskie

etykiety winiarskiekliknijpowiekszDodatkowa litera w skrócie podwyższa rangę apelacji.

B. wina regionalne (wina, które pochodzą z konkretnego regionu, ale które nie mogą posiąść apelacji. Najczęściej powodem braku apelacji wina jest używanie szczepów niesklasyfikowanych w apelacji)

1. VdP Vin de Pays – wina francuskie  2. IGP Indication Geographique Protegee lub IGT - Indication Geografica Tipica - wina włoskie 3. Landwein lub QbA - Qualitatswein bestimmter Anbaugebiete - wina niemieckie 4. Vino de la Tierra - wina hiszpańskie

C. wina stołowe (wina najniższej jakości, z reguły proste, o nierozbudowanym smaku, przy produkcji których nie ma znaczenia, z jakiego powstały szczepu i z jakiego regionu pochodzą grona)

1. Vin de Table - wina francuskie  2. Vino da Tavola - wina włoskie  3. Tafelwein - wina niemieckie  4. Vino de Mesa - wina hiszpańskie


etykiety winiarskiekliknijpowieksz4. Rocznik – data określa termin zbioru winogron jednakże przy winach podstawowych, stołowych nie eksplikuje się lat winobrania

5. Szczep – szczep lub kupaż szczepów winogron, z którego jest wyprodukowane wino. Najczęściej spotykane to:

- wina białe: Chardonnay, Sauvignon Blanc, Muscat, Macabeo, Riesling, Pinot Grigio, Viura, Chenin Blanc, Colombard, Grecanico, Gewürztraminer, Prosecco, Verdejo, Torrontes
- wina czerwone: Cabernet Sauvignon, Merlot, Pinot Noir, Shiraz (Syrah), Tempranillo, Malbec, Zinfandel, Sangiovese, Gamay, Grenache, Montepulciano d’Abruzzo, Bobal

6. Rodzaj wina – określenia informujące nas o kolorze, stopniu wytrawności lub intensywności musowania

A. stopień musowania:
- wina perliste: perlant(wina francuskie), frizante (wina włoskie), 7eiss7ing (wina niemieckie), aguja (wina hiszpańskie)
- wina musujące: mousseux (wina francuskie), spumante (wina włoskie), sekt (wina niemieckie), espumoso (wina hiszpańskie), sparking (określenie uniwersalne)

B. stopień wytrawności
- wina wytrawne: brut lub sec (wina francuskie), secco (wina włoskie), trocken (wina niemieckie), seco (wina hiszpańskie), dry (określenie uniwersalne)
- wina półwytrawne: demi-sec (wina francuskie), abocatto (wina włoskie), halbtrocken (wina niemieckie), semi - seco (wina hiszpańskie), semi dry (określenie uniwersalne)
- wina półsłodkie: moelleux (wina francuskie), amabile (wina włoskie), mild (wina niemieckie), lieblich (wina hiszpańskie), semi sweet (określenie uniwersalne)
- wina słodkie: doux lub liquoreux (wina francuskie), dolce (wina włoskie), suss (wina niemieckie), dulce (wina hiszpańskie), sweet (określenie uniwersalne)

C. kolor wina
- wina białe: blanc (wina francuskie), bianco (wina włoskie), 8eiss (wina niemieckie), blanco (wina hiszpańskie), white (określenie uniwersalne)
- wina czerwone: rouge (wina francuskie), rosso (wina włoskie), rot (wina niemieckie), tinto (wina hiszpańskie), red(określenie uniwersalne)


etykiety winiarskiekliknijpowieksz

7. Autochtoniczne adnotacje precyzujące czas dojrzewania, zawartość cukru lub podwyższoną jakość.

A. wina francuskie – posiadają dodatkową klasyfikację jakościową „Cru”, różniąca się modelem w zależności od regionu.
- Grand Cru określenie z Alzacji identyfikujące winnice najlepszej jakości wystawy, składu gleby, mikroklimatu etc.
- Grand Cru i „Premier Cru” (1-er Cru) Kieljan klasyfikacja dla wina najwyższych jakościowo („Premier Cru” (1-er Cru), jest niższą klasyfikacją niż „Grand Cru”).
- szczegółowa klasyfikacja Grand Cru, stopniująca jakość od „1-er Grand Cru” do „5-eme Grand Cru” obowiązuje w Burgundii

B. wina włoskie – opatrzone są dodatkową wskazówką informującą o ich wyższej jakości lub doprecyzowującą miejsce pochodzenia w obrębie apelacji

- Classico – oznacza pochodzenie gron i wina z najważniejszej z historycznego punktu widzenia części terytorialnej danej apelacji. Adnotacje można generalnie traktować jako synonim wyższych standardów dla jakości gron lub parametrów wina.
- Riserva – oznacza wina, które było przechowywane w beczkach, przed dopuszczeniem do obrotu dłużej niż wino bez takiej adnotacji w danym regionie. Didaskalia można generalnie traktować jako synonim wyższych standardów dla jakości gron lub parametrów wina.
- Superiore – oznacza kompleksowe wyższe wymagania jakościowe stawiane gronom jak i samemu winu, jako produktowi gotowemu.

C. wina niemieckie – często mają dodatkową informacją wskazującą na stopień naturalnej zawartości cukrów i kwasów, uzależnionych od stanu fizjologicznego gron lub momentu ich zbiorów. Ranking poczynając od najniższej zawartości cukru: Kabinett, Spatlese, Auslese, Beerenauslese (BA), Eiswein, Trockenbeerenauslese (TBA)

D. wina hiszpańskie – używana jest adnotacja, wskazująca na czas dojrzewania przed wypuszczeniem na rynek, ale jednocześnie podniesienie minimalnych wymagań dotyczących jakości gron i wina:

- joven – wina młode, które nie poddaje się procesowi dojrzewania i powinny zostać wypite w ciągu roku lub co najwyżej dwóch lat od daty produkcji
- roble – wino krótko starzone w beczka, najczęściej nie dłużej niż 4 miesiące
- crianza – wino starzone co najmniej przez 12 miesięcy w beczkach dębowych i przechowywane przez kolejny rok w butelkach
-reserva - wino starzone co najmniej przez 12 miesięcy w beczkach dębowych i przechowywane przez kolejne dwa lata w butelkach
- gran reserva - wino starzone co najmniej przez 24 miesięcy w beczkach dębowych i przechowywane przez kolejne trzy lata w butelkach

8. Zawartość alkoholu
9. Pojemność butelki

nasze smaki

 

wina najwyższej klasy

 

cudzy
kanał sprzedaży

horeca